Песнi

Дачакайся, матуля

Рамансы
і песні
2-й паловы
XX ст.

Дачакайся, матуля

(Словы Г.Бураўкін)

Калі шчасьце атуліць

Ці заціхну ў журбе,

Я заўсёды, матуля,

Успамінаю цябе.

І нясу, як закляцьце,

Перад Богам віну,

Што цябе, мая маці,

Я пакінуў адну.

 

Прыпеў:

Ты мне родная самая

Па душы, па крыві.

Ты жыві, мая мама,

Доўга, доўга жыві.

 

Мяне клікалі, я сыходзіў, прабач, калі ласка…

Часам было зусім невыносна: раны і стома.

Але калі думаў пра цябе — боль зьнікаў адразу,

Пасьля доўгіх блуканьняў я вярнуся дадому.

 

Сярод тлуму людзкога

І ў прыцішаным сьне

Цісьне сэрца трывога —

Як ты там безь мяне?

Пасьля ростані горкай,

Перажыўшы зіму,

На бацькоўскім падворку

Я цябе абдыму (нарэшце)

 

(Прыпеў)

 

Вярнуся туды, адкуль караблі сыйшлі,

Ведаю дакладна: яшчэ стаяць масты.

За твае рукі нічога даражэй на зямлі,

Мой дом гэта ня цэгла, а там, дзе ты.

Мяне не пужаюць праклёны і ворагі,

Гэта ня блеф, магу зруйнаваць сьцяну з каменьняў.

Бьюся з навалай на шырокіх прасторах я

І толькі перад табою стаю на каленях.

 

Больш ніколі спакусай

Зло мяне не кране,

Прад табой павінюся,

Як ніколі раней.

(Прыпеў)