Песнi

Аксамітны летні вечар

Рамансы
і песні
2-й паловы
XX ст.

Аксамітны летні вечар

(В. Навіцкі і С. Сокалаў-Воюш)

Аксамітны летні вечар ахінуў зямлю,

Я вазёрную сінечу вуснамі лаўлю.

Моўчкі слухаю ў росах песьню салаўя.

Над маім лунае лёсам Беларусь мая.

 

А над лесам, над сусьветам выпрастаў крыло

Залацісты човен ветах, зорнае вясло.

Стан дзявочы Белай вежы, подых ручая,

Я адной табе належу, Беларусь мая!

 

Там, дзе гойдае вятрыска залаты мурог,

Паўставалі камяніскі ля тваіх дарог.

Чырванее раньні золак, рэха ў гаях,

А ў грудзях тваіх асколак, Беларусь мая.

 

Мне краёў чужых ня трэба, як не варажы,

Не хачу чужога хлеба, радасьцяў чужых,

Бо чужына сэрца джаліць, цісьне, як зьмяя,

Бо гукае з дальніх даляў Беларусь мая.