Песнi

А с-пад лесу, лесу цемныва (валачобная)

Мужчынскія

А с-пад лесу, лесу цемныва (валачобная)

               (Дубровенскі раён, в. Пірагі Марэцкі Рыгор)

 

А с-пад лесу, лесу цемныва,

Хрістос вакрес, Сын Божы!

Ці ня тучы йдуць, ці ня грозныя?

А ня тучы йдуць, а ня грозныя,

А йдуць-ідуць валачобнічкі,

Валачобнічкі, людзі добрыя,

А йдуць яны, да шытаюцца,

Шытаюцца, і пытаюцца:

– А йдзе жывёт Іван Нікалаевіч?

– Ён у каморы адзіваецца:

Адзяець боты тульскай работы,

Адзяець шубу дублёныю,

Завязаець шарфік шалковенькі,

Надзяець шапку-ушаначку.

– А куда ж пойдзець Іван Нікалаевіч?

– Пойдзець у поля на палівання,

На палівання, да выглідання:

А што ў полі, ў полі дзеецца?

Сам Госпад Бог па межах ходзіць,

Ён за сабою трёх асоб водзіць:

Первая асоба – да Сьвяты Юр’я,

Другая асоба – да Сьвяты Мікола,

Трэція асоба – да Сьвяты Ільля.

А Сьвяты Юр’я з ранняй расою,

А Сьвяты Мікола з зялёнай травою,

А Сьвяты Ільля з залатым сярпом.

А радзі, Божа, жыта густыя,

Жыта густыя, ядряністыя,

Ядряністыя, каласістыя,

Ячмень шасьцярень да на саладочкі,

Пшаніцу яріцу да на піражочкі!

А ты, Манечка Іваныўна,

Не скупіся, ды рызагніся,

Прынімай гасьцей валачобнічкаў!

Валачобнічкі, людзі добрыя,

Валачылісі, памачылісі.

Валачобнічкым многа ні нада –

Чарку гарелкі, сыр на тарелкі.

Ні дасі гарелкі – паб’ём все тарелкі,

Ні дасі йійца – здохнець аўца,

Не дасі кока – вырве табе вока!