Песнi

Зноў вярнуць вякі б нам тыя...

Песні
філаматаў
і філарэтаў

Зноў вярнуць вякі б нам тыя...

 

(словы Я.Чачота, музыка народная, пераклад Кастуся Цвіркі)

Зноў вярнуць вякі б нам тыя,

Калі рэкамі ліліся

Малако, мяды густыя,

Людзі соладка жылі ўсе.

Сэрцы ў іх былі бы з мёду,

Чысціні малочнай душы,

Чорных дзей не зналі зроду,

Смутак дум іх не цярушыў.

 

Не трубіў ніхто аб цноце,

Не ўважала цнота пыху.

Кожны шчыра, па ахвоце

Шырыў добрае паціху.

Не маніла продкаў хвала,

Пра свае не дбаў даброты,

А чыніў ён, што казала

Сэрца, поўнае шчадроты.

 

Зноў вярнуць вякі б нам тыя,

Калі рэкамі ліліся

Малако, мяды густыя,

Людзі соладка жылі ўсе.

Так мы некалі ўздыхалі

Па вяках тых пад вятрамі,

Аж пакуль усе не сталі

Філарэтамі, братамі.

 

Гэтак мы вярнулі сёння

Залаты свой век гурмою.

Дружбы велічнай бяздонне

Поіць сонцам нашу мрою.

Дружба гэта меж не знае,

У вякі яна прастуе.

Сэрцы нашы ўспалымняе,

Маладую моц гартуе.

 

Ты вярнуў вякі нам тыя,

Нас гукнуўшы звонка ў высі.

Малако, мяды густыя

Нам ракою паліліся.

Малако й ад нас прымі ты

Як знак веку залатога.

З ім і з мёдам у блакіты

Хай бяжыць твая дарога!