Песнi

Стаіт гара высокая...

Бяседныя

Стаіт гара высокая...

Фалькларызаваная аўтарская песня на словы ўкраінскага паэта Леанiда Глебава (1859), у якой абыгрываецца матыў “незваротнай маладосці”, характэрны для народных песень.

 

Стаіт гара вісокая,

А пыд гарою гай,

Зылоны гай, густэсенькій,

Не нанчісправдзі там.

А в том гаю зэлонаму,

Тай речінька бэжыт.

Тай річінькі край берышка

Тры вэрбочкі стаят.

Тай реченькі край берішка

Трі вэрбочкі стаят.

Тых вэрбочок край берішка

Прів’язаны чаўні.

Тры вэрбочкі схіліліся,

То й журацца яны.

Шча пройдзе любэ ліцечко,

Повеюць холода,

До тэбэ, любэ ліціцько,

Шчо й вэрніцца вэсна,

Но молодосць ні вэрніцца й,

Ні вэрніцца й она.

Но молодосць ні вэрніцца,

Ні вэрніцца й она.

 

Спявае Мікалай Васільевіч Тарасюк, 1932 г.н

Месца запісу: в. Стойлы, Пружанскі р-н, Брэсцкая вобл.

Зап. Таццяна Канстанцінаўна Цяпкова, Ірына Аляксееўна Васільеваў 1997 г.

АІМЭФ – Ф. 20. Воп. 97. Ст. 2. №6.

Альбом "Бяседныя песні" ( 2019 TRADYCYJA)